We leven in een tijd waarin we duizenden foto’s maken.
Ze staan op telefoons. Op harde schijven. In mapjes waarin we onszelf beloven “later nog eens terug te kijken”.
Maar hoe vaak gebeurt dat écht? Hoe vaak neem je bewust de tijd om stil te staan bij een moment dat nu nog zo gewoon voelt… maar later alles blijkt te zijn?
Dit is precies waarom mijn werkwijze zo anders is.
Niet omdat ik alleen foto’s maak, maar omdat ik geloof dat sommige momenten het verdienen om gevoeld, beleefd en zichtbaar gemaakt te worden. Ik denk namelijk niet dat je een fotoshoot boekt omdat je “foto’s nodig hebt”.
Je boekt een fotoshoot omdat je iets wilt onthouden en misschien wel graag wil vasthouden.
Een fase.
Een gevoel.
Een blik van je kindje.
De manier waarop iemand naar je kijkt.
Een stukje van je leven dat ongemerkt alweer aan het veranderen is.
En vaak besef je pas later, als er tijd is verstreken hoe waardevol dat eigenlijk was.
Misschien wanneer je kinderen groter zijn.
Wanneer een huis verandert.
Wanneer het leven sneller doorgaat dan je in de gaten hebt.
Dán worden foto’s ineens meer dan beelden. Dan worden het herinneringen waar je naar teruggrijpt.
En juist daarom geloof ik niet in haast. Niet in: “Hier is je online galerij, succes ermee.”
Want heel eerlijk? De mooiste herinneringen verdienen meer aandacht dan een linkje waar je je foto's even snel kan downloaden.
Ze verdienen een plek. In jullie huis. In jullie dagelijks leven. In een album dat je over twintig jaar opnieuw openslaat.
Ik wil niet dat jullie beelden verdwijnen tussen screenshots, vakantiefoto’s en honderden andere bestanden op een telefoon.
Ik wil graag dat ze blijven leven.
Daarom begint mijn werkwijze al lang vóór de camera erbij komt. Ik wil heel graag weten wie jullie zijn. Waar jullie blij van worden.
Wat jullie belangrijk vinden. Welke momenten jullie nooit meer willen vergeten. Niet omdat ik een lijstje wil afwerken.
Maar omdat ik geloof dat échte foto’s ontstaan wanneer mensen zich gezien voelen.
Tijdens de shoot hoeven jullie dan ook niets te “kunnen”. Geen perfecte poses. Geen geforceerde glimlach.
Het enige wat jullie hoeven, is alleen maar aanwezig te zijn en de rest begeleid ik.
En vaak gebeurt er dan iets bijzonders.
De spanning zakt gelijk weg. Mensen kunnen ontspannen. Kinderen worden zichzelf. Er worden grapjes gemaakt.
En ineens ontstaan die kleine momenten die je niet kunt regisseren, maar die later alles blijken te betekenen.
Maar het meest bijzondere moment? Dat komt pas na de shoot. Tijdens de reveal sessie is hét moment waarop jullie de beelden
voor het eerst krijgen te zien. Niet vluchtig op een klein schermpje. Niet tussen de boodschappen en werkmails door.
Maar echt. Met volle aandacht. In alle rust en met gevoel.
En iedere keer opnieuw zie ik hetzelfde gebeuren.
Eerst is daar die stilte. Dan verschijnt er een glimlach. Soms komen er tranen. Soms iemand die zacht zegt:
“Wow… ik wist niet dat het zó mooi zou zijn.”
En precies dát moment is waarom ik zo werk. Omdat mensen zichzelf vaak pas écht zien wanneer we daar even de tijd voor nemen.
Ik geloof ook niet dat herinneringen bedoeld zijn om alleen digitaal te bestaan. Een foto krijgt pas écht waarde wanneer je hem dagelijks tegenkomt. Wanneer je kindje later samen met jou door een foto album bladert. Wanneer je langs een beeld aan de muur loopt en weer even teruggaat naar dat moment. Wanneer fotografie onderdeel wordt van jullie leven, in plaats van een vergeten mapje op een computer.
Daarom begeleid ik mijn klanten niet alleen tijdens de shoot, maar ook daarna. Samen kijken we wat bij jullie past. Wat jullie raakt.
Wat een plek verdient in jullie huis. Ik begeleid jullie in all rust en we maken keuzes vanuit gevoel.
Misschien is dat uiteindelijk wel de kern van mijn hele werkwijze. Dat ik niet geloof in snelle fotografie met een online galerij en succes ermee. Ik geloof in betekenisvolle herinneringen die voor altijd blijven.
Niet alleen vandaag. Maar juist jaren later.
Reactie plaatsen
Reacties